Monthly Archives: มกราคม 2016

ใบแจ้งข่าว ศาลพิพากษายกฟ้อง คดีเยาวชนไทยพุทธ ถูกฟ้องคดีความมั่นคงแบ่งแยกดินแดน

ใบแจ้งข่าว ศาลพิพากษายกฟ้อง คดีเยาวชนไทยพุทธ ถูกฟ้องคดีความมั่นคงแบ่งแยกดินแดน        วันที่ ๒๖ มกราคม ๒๕๕๙  ศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดนราธิวาส ได้อ่านคำพิพากษาคดีอาญาหมายเลขดำที่ ๑๔๓/๒๕๕๘ ในข้อหา “สมคบกันก่อการร้าย ร่วมกันก่อการร้ายโดยการสะสมกำลังพลอาวุธ อั้งยี่ ซ่องโจร ร่วมกันมีและใช้เครื่องวิทยุคมนาคมโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ร่วมกันมีเครื่องกระสุนปืนที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมาย ร่วมกันมีวัตถุระเบิดที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ไว้ในครอบครอง ร่วมกันมียุทธภัณฑ์ไว้ในครอบครองโดยผิดกฎหมาย” โดยพิพากษายกฟ้อง คดีระหว่างพนักงานอัยการ สำนักงานอัยการพิเศษฝ่ายคดีอาญา ๒ ภาค ๙ โจทก์ กับเยาวชนไทยพุทธคนหนึ่ง คดีนี้พนักงานอัยการได้ยื่นคำฟ้องจำเลยต่อศาลเยาวชนและครอบครัวจังหวัดนราธิวาส เมื่อวันที่ ๑๕ กันยายน ๒๕๕๘ ซึ่งจำเลยในคดีนี้ถูกควบคุมตัวที่สถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนจังหวัดนราธิวาส มาโดยตลอดระหว่างการพิจารณาคดี

Posted in บทความ | Leave a comment

เสียงชาวบ้าน ปอเนาะญีฮาดวิทยา ทำไมต้องริบทรัพย์สินวากัฟให้เป็นของรัฐด้วย

เมื่อวันที่ 22 มกราคม 2559 ที่ผ่านมา ประชาชนบ้านท่าด่าน ประมาณ 400 คน ได้มารวมตัวกัน ที่ มัสยิดกือแด (ท่าด่าน) หมู่ 3 ต.ตะโละกาโปร์ อ.ยะหริ่ง จ.ปัตตานี เพื่อประชุมหารือในประเด็นที่ ศาลแพ่ง สั่งริบที่ดิน 14 ไร่ ที่ตั้งโรงเรียนญีฮาดวิทยา ให้ตกเป็นของแผ่นดิน เมื่อวันอังคารที่ 15 ธ.ค.58 ปลายปีก่อน ส่วนการยื่นอุทธรณ์ตามกฎหมาย ภายใน 30 วัน ครบกำหนดแล้ว แต่ทางมูลนิธิศูนย์ทนายความมุสลิม ได้ขอขยายเวลาในการยื่นอุทธรณ์ ซึ่งจะขยายเวลาไปจนถึงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 59 … Continue reading

Posted in บทความ | Leave a comment

เสียง “เหยื่อ”กับ “สันติภาพ” ชนรากหญ้า ณ แดนใต้

          …. สันติภาพของฉันอยู่ตรงไหน? เสรีภาพของฉันมันมีไหม? “ขอร้อง” ได้โปรดหันมาฟังเสียงชนรากหญ้าอย่างฉันบ้าง! ฉันเป็น“เหยื่อ” ฉันมีสิทธิอะไร ? หรือวันนี้ฉันเป็นได้เพียงแค่ ต้นหญ้า ที่มีใครต่อใครเข้ามาเหยียบย่ำไปวันๆ อยู่บนหลังของฉันได้ ฉันล้ม ฉันตาย ฉันเจ็บป่วย มันก็มีค่าเท่ากันใช่หรือไม่! ชีวิตชนชั้นรากหญ้าอย่างพวกฉันที่นี่มันไร้คุณค่าถึงขนาดนั้นเลยหรือ??  ไหน! ที่ใครๆก็มักจะพูดว่ารัฐมีหน้าที่ต้องปกป้องสิทธิมนุษยชนตามกฎหมาย รัฐต้องดูแลสิทธิอย่างเท่าเทียมกัน ไม่ว่าชนชั้นนั้นจะอยู่ภายใต้การปกครอง หรืออยู่ในสถานะผู้ที่ถูกปกครองก็ตาม แล้วทำไม? ชนชั้นรากหญ้าอย่างพวกฉันถึงยังเป็น “เหยื่อ” ของความรุนแรง พวกฉันยังต้องมาลิ้มรสของความสูญเสีย ความเจ็บปวด ยังต้องมาเฝ้ารอความตายอยู่เบื้องหน้าได้ทุกวัน ฉันไทยพุทธหรือฉันมลายู ก็ยังต้องตกเป็นเป้าที่ไร้ค่า ต้องมาตายตามป่าเขาและท้องถนนอีกนานไหม?  “ฆ่า” ฉันแล้วได้อะไร? “ฆ่า” ฉันแล้วได้ความสะใจใช่หรือไม่? หากสนองความสะใจเพียงแค่ 2 วัน … Continue reading

Posted in บทความ | Leave a comment